مدیرکل دفتر غلات و محصولات اساسی وزارت جهاد کشاورزی از افزایش سطح کشت و میزان تولید برنج در سال جاری خبرداد و گفت: ۷۰ درصد نیاز داخلی برنج از محل تولیدات داخلی تامین می شود.
به گزارش آب و غذا به نقل از ایرنا ، فرامک عزیز کریمی با بیان اینکه ایران در رده بندی جهانی جز کشورهای گندم بنیان محسوب می شود، افزود: با تغییر الگوی تغذیهای کشور پس از گندم، برنج بیشترین سهم را در تامین کالری و انرژی مردم کشور بر عهده دارد.
مدیرکل دفتر غلات و محصولات اساسی وزارت جهادکشاورزی با اشاره به روند تولید برنج در سال های اخیر اظهار داشت: سطح زیر کشت این محصول بسته به منابع آبی در بازه های زمانی مختلف بین ۶۰۰ تا ۸۰۰ هزار هکتار متغیر بوده است.
وی با بیان اینکه اکنون ۱۹ استان تجربه کشت برنج را دارند و سطح کشت این محصول در سال گذشته ۶۸۸ هزار هکتار بوده است، افزود: در سال جاری با افزایش ۱۰۰ هزار هکتاری، سطح زیر کشت برنج به ۷۹۰ هزار هکتار رسیده است.
عزیز کریمی با اشاره به رشد میزان تولید گفت: میزان تولید برنج کشور سال گذشته ۱ میلیون و ۹۰۰ هزار تن بود که در سال جاری این رقم به ۲ میلیون تا ۲ میلیون و ۲۰۰ هزار تن افزایش یافت که این رشد ناشی از افزایش سطح زیرکشت و افزایش عملکرد به دلیل بهبود شرایط منابع آبی نسبت به سال گذشته است.
وی با بیان اینکه میزان تولید امسال حدود ۷۰ درصد از نیاز کشور را پوشش می دهد افزود: برنامه تولید برای سال آینده نیز متناسب با اعلامیه منابع آبی وزارت نیرو تنظیم خواهد شد اما تجربه نشان می دهد میزان تولید در این بازه نیز حدود ۲.۲ میلیون تن خواهد بود.
مدیرکل دفتر غلات و محصولات اساسی وزارت جهاد کشاورزی با تبیین شکاف میان تولید و مصرف اظهار داشت: نیاز کشور به برنج بر اساس سرانه مصرف سالانه بین ۳ تا ۳.۲ میلیون تن برآورد می شود بنابراین با تولید داخلی حدود ۲ تا ۲.۲ میلیون تن سالانه حدود یک میلیون تا یک میلیون و ۱۰۰ هزارتن نیاز کشور از محل واردات تامین می شود.
وی با اشاره به تنوع ارقام تولیدی تصریح کرد: ۸۰ درصد تولیدات شامل ارقام محلی به دلیل کیفیت بالا و انطباق با ذائقه مردم از اهمیت ویژه ای برخوردار است به طوری که در جنوب کشور برنج «عنبربو» و در شمال کشور ارقامی نظیر «هاشمی»، «صدری» و «طارم» تولید می شوند که طی سالیان متمادی با سلیقه ایرانیها همسو شده اند.
عزیز کریمی به چالش قیمت و الگوی مصرف اشاره کرد و گفت: یکی از چالش های موجود قیمت بالای برنج های باکیفیت محلی ایرانی است اگرچه اختلاف قیمت ارقام کیفی با ارقام پرمحصول و وارداتی در گذشته تا سه برابر بود اما اکنون این اختلاف به حدود ۲۵ تا ۳۰ درصد رسیده است که رقم قابل توجهی است.
حتی در صورت تامین کامل نیاز کشور از محل تولیدات داخلی به دلیل ذائقه مردم، ملاحظات اقتصادی و پخت و پز همچنان تقاضا برای برنج های خارجی و پرمحصول وجود خواهد داشت به طور مثال در پادگان ها، بیمارستان ها و دانشگاه ها استفاده از برنج محلی از نظر اقتصادی چندان مقرون به صرفه نیست بنابراین باید به این پارادوکس میان افزایش تولید داخلی و وجود مشتریان خاص برای برنج های وارداتی توجه کرد.

