پژوهشگران ایرانی با تبدیل ضایعات پلاستیک همچون بطریهای آب معدنی به رزین صنعتی، به پسماندهای پلاستیکی زندگی دوباره بخشیدهاند؛ فناوریای که میتواند هم به کاهش آلودگی کمک کند و هم وابستگی صنایع به مواد اولیه وارداتی را کاهش دهد.
به گزارش آب و غذا به نقل از فارس ، توسعه فناوریهای مبتنی بر بازیافت، یکی از مهمترین مسیرهای جهان برای کاهش مصرف منابع اولیه، حفاظت از محیطزیست و حرکت به سمت اقتصاد چرخشی است؛ رویکردی که در آن مواد دورریختنی دوباره وارد چرخه تولید میشوند و به محصولات با ارزش افزوده بالاتر تبدیل میشوند.
یکی از مهمترین پسماندهای پلاستیکی جهان، بطریهای ساختهشده از پلیاتیلن ترفتالات (PET) است. PET همان پلاستیکی است که بیشتر مردم آن را در بطریهای آب معدنی، نوشیدنیها و بستهبندیهای پلاستیکی میشناسند. این ماده پس از مصرف معمولاً به عنوان زباله شناخته میشود، اما قابلیت بازیافت و تبدیل شدن به مواد اولیه جدید را دارد.
در یک فناوری جدید، ضایعات PET (بطریهای آب معدنی) پس از فرآوری میتوانند به جای تبدیل شدن به پسماند، به عنوان ماده اولیه برای تولید رزینهای صنعتی استفاده شوند. رزینها موادی هستند که در تولید پوششهای مقاوم، چسبها، قطعات کامپوزیتی و تجهیزات صنعتی کاربرد دارند.
در همین راستا، هومن زندی پژوهشگر حوزه مواد و دانشآموخته رشته شیمی محض دانشگاه آزاد، موفق به طراحی و تولید رزین پلیاستر هیبریدی با استفاده از ضایعات بطریهای پلاستیکی قابل بازیافت شده است؛ محصولی که به گفته وی میتواند علاوه بر کاهش هزینه مواد اولیه، مقاومت شیمیایی بالاتری نسبت به برخی رزینهای پلیاستر معمولی ایجاد کند و بخشی از نیاز صنایع کشور به محصولات وارداتی را پاسخ دهد.
در این فناوری، بطریهای آب معدنی قابل بازیافت پس از آمادهسازی و تبدیل به پرک، طی فرآیندهای شیمیایی به پلیاستر تبدیل میشوند و سپس با استفاده از مواد اصلاحکننده، ساختار آنها بهبود پیدا میکند تا رزینی با مقاومت بیشتر در برابر شرایط سخت صنعتی تولید شود.