مدیرکل منابع طبیعی استان قزوین گفت: گردشگری طبیعی تیغی دو لبه است؛ اگر با رعایت دقیق اصول و هوشمندانه باشد، به حفاظت کمک میکند، اما در صورت عدم مدیریت صحیح، مانند برخی تجربههای تلخ در جنگلهای شمال، به تخریب منجر میشود.
به گزارش آب و غذا به نقل از ایسنا ، آزیتا اسدی اظهار کرد: با وجود بارشهای مطلوب در سال جاری که به بهبود وضعیت علوفه در مراتع منجر شده است، نباید از واقعیتهای موجود غافل بود. جنگلهای مناطق الموت و طارم در سالهای گذشته تحت تأثیر خشکسالی، آتشسوزی و تخریبهای انسانی آسیب دیدهاند. در حال حاضر، اولویت اصلی ما غنیسازی و احیای این عرصههای جنگلی است.
وی درباره مقابله با ریزگردها در مناطق بیابانی خاطرنشان کرد: خشکسالیهای سنواتی موجب از بین رفتن پوشش گیاهی مراتع و تبدیل آنها به اراضی بیابانی در شهرستانهای بوئینزهرا و آبیک شده است که تبعات آن به صورت ریزگرد تا استانهای البرز و تهران نیز گسترش یافته است. این موضوع به یک چالش ملی تبدیل شده و ما در تلاشیم با افزایش پوشش گیاهی و استفاده از مالچهای ریگی برای حفظ رطوبت، با این پدیده مقابله کنیم که البته نیازمند تأمین اعتبار و انرژی است.
مدیرکل منابع طبیعی استان قزوین درباره ضرورت مشارکت سازمانهای مردمنهاد خاطرنشان کرد: واقعیت این است که سازمانهای مردمنهاد (NGO) در حوزه منابع طبیعی استان قزوین فعالیت چشمگیری ندارند. اگرچه همکاری در جمعآوری زباله ارزشمند است، اما آگاهیبخشی در خصوص پیشگیری از حریق و جلوگیری از برداشت بیرویه گیاهان دارویی و علفی، نیازمند مشارکت فعالتر این گروههاست. ما برای همکاری با تمام فعالان این حوزه آمادگی کامل داریم.
ورود خیرین برای احداث بندهای آبخیزداری
امسال شاهد ورود خیرین به حوزه منابع طبیعی بودیم و دو بند آبخیزداری در مناطق الموت و آبیک در حال احداث است. این بندها با کنترل روانآبهای فصلی، کاهش سیلاب و تقویت سفرههای آب زیرزمینی، اثربخشی بالایی دارند. علاوه بر این، در حال پیگیری برای فعالسازی «نشاندار کردن مالیاتی» جهت تقویت حوزه منابع طبیعی بهعنوان بستر حیات و امنیت زیستی کشور هستیم.
ما از هرگونه مشارکت خیرین در بندهای آبخیزداری، نهالکاری و نگهداری از عرصهها استقبال میکنیم، همانطور که در گذشته گروهی در الموت با مشارکت در درختکاری و پنج سال مراقبت، عرصهها را احیا و تحویل دادند.
سیاست ما گردشگری طبیعی فعلاً تقویت، غنیسازی و احیای عرصههاست و پس از آن به سمت فاز گردشگری حرکت خواهیم کرد. در خصوص ظرفیتهای بیابانی نیز پتانسیلهای خوبی مشابه کویر وجود دارد که میتوان روی آن برنامهریزی کرد.
بخش قابلتوجهی از جنگلهای طارم تحت عنوان مناطق حفاظتشده در اختیار سازمان حفاظت محیط زیست قرار گرفته که سطح حفاظتی آنها را ارتقا داده است. اگرچه مالکیت عرصهها دولتی و در اختیار ماست، اما در حفاظت و مراقبت از این مناطق همراه با محیط زیست هستیم. در نهایت، حفظ این سرمایههای ملی بیش از هر چیز نیازمند اراده و مشارکت عمومی مردم بهویژه در پیشگیری از حریق و مقابله با تصرفات غیرقانونی است.