رئیس بنیاد ملی گندم کشور با تأکید بر ضرورت خودکفایی در تولید بذر و نهادههای کشاورزی، امنیت خرید و قیمتگذاری بهموقع محصولات را شرط اصلی تداوم تولید و تقویت امنیت غذایی کشور عنوان کرد.
به گزارش آب و غذا به نقل از ایسنا ، قدمعلی بوربور با اشاره به نقش راهبردی کشاورزان در تولید محصولات اساسی از جمله گندم، جو و کلزا اظهار کرد: امروز کشاورزی کشور در خط مقدم تأمین امنیت غذایی قرار دارد و فعالان این بخش با وجود مشکلات متعدد، مسئولیت سنگینی را بر عهده دارند.
وی با بیان اینکه یکی از مهمترین چالشهای پیشروی کشاورزی، وابستگی به واردات بذر و نهادههاست، افزود: در سالهای گذشته بخشی از بذر مورد نیاز کشور، حتی برای برخی ارقام خاص، از کشورهای اروپایی تأمین میشد. این وابستگی در شرایطی که با نوسانات ارزی و محدودیتهای اقتصادی مواجه هستیم، میتواند امنیت تولید را با تهدید جدی روبهرو کند.
با حذف ارز ترجیحی و افزایش هزینههای تولید، واردات بذر برای کشاورزان دشوار و پرهزینه شده است. بنابراین ضروری است دولت با حمایت از شرکتهای دانشبنیان، مراکز تحقیقاتی و بخش خصوصی، زمینه تولید بذرهای اصلاحشده و باکیفیت را در داخل کشور فراهم کند تا به خودکفایی واقعی دست یابیم.
خودکفایی در تولید بذر تنها یک شعار نیست، بلکه یک ضرورت راهبردی برای پایداری تولید است. زمانی که بذر، کود و سایر نهادهها بهموقع و با قیمت مناسب در اختیار کشاورز قرار گیرد، میتوان انتظار افزایش عملکرد و ارتقای بهرهوری را داشت.
وی با اشاره به اهمیت برنامهریزی پیش از آغاز فصل کشت گفت: زیرساختهای تولید، تأمین نهادهها، تسهیلات بانکی و اعلام سیاستهای حمایتی باید پیش از شروع سال زراعی مشخص شود. کشاورز نمیتواند در شرایط بلاتکلیفی تصمیمگیری کند؛ او نیازمند چشمانداز روشن و حمایت عملی است.
بوربور با انتقاد از تأخیر در اعلام قیمت خرید تضمینی محصولات کشاورزی اظهار کرد: امسال بهدلیل اختلافنظرها در شورای برنامهریزی، حدود دو ماه از سال زراعی سپری شد در حالی که قیمت محصولات هنوز اعلام نشده بود. این تأخیر باعث سردرگمی تولیدکنندگان و کاهش انگیزه برای کشت محصولات راهبردی میشود.
قیمتگذاری بهموقع و واقعی محصولات، بهویژه گندم، کلزا و جو، از ارکان اصلی حمایت از تولید است. اگر قیمتها متناسب با هزینههای تولید و نرخ تورم تعیین نشود، کشاورزان ناچار به کاهش سطح زیرکشت یا تغییر الگوی کشت خواهند شد که در نهایت به زیان امنیت غذایی کشور تمام میشود.
دولت باید با رصد مستمر شرایط بازار داخلی و جهانی، تصمیمات خود را پیشدستانه اتخاذ کند. سیاستگذاری در حوزه کشاورزی نباید با تأخیر همراه باشد، زیرا چرخه تولید در این بخش وابسته به زمان و فصل است و هرگونه تعلل، خسارتبار خواهد بود.
بوربور، امنیت خرید را مهمترین مطالبه کشاورزان دانست و گفت: تولیدکننده باید بداند محصولی که کشت میکند، در چه زمان، با چه کیفیتی و با چه قیمتی خریداری میشود. اگر کشاورز از فروش محصول خود اطمینان داشته باشد، با انگیزه و برنامهریزی دقیقتری وارد عرصه تولید میشود.
تقویت تولید داخلی بذر، تأمین بهموقع نهادهها، اعلام سریع قیمتهای تضمینی و تضمین خرید محصولات راهبردی، مجموعه اقداماتی است که میتواند ضمن حمایت از کشاورزان، کشور را در مسیر خودکفایی پایدار و تقویت امنیت غذایی قرار دهد.